آینده ای که در پیش است؟
۲۷ خرداد ۱۳۹۹ \\ سیاسی, کلی, مقالات \\ بدون دیدگاه

✍️فضل الله صلواتی

    _  من چندان به این مجلس امید نبستهام، همانند مجلس چهارم که ۲۱ فروردین ۱۳۷۱ برگزار گردید، رییس مجلس علی اکبر ناطق نوری و نائب رئیسان حسن روحانی، سید اکبر پرورش، محمدعلی موحدی کرمانی و حسین هاشمیان بودند که قوانین دست و پاگیری مثل نظارت استصوابی را مطرح کردند و به دنبال آن چه مشکلاتی پدید آمد و انتخابات را دو مرحلهای نمودند و دموکراسی را منزوی کردند که مردم بگویند: این ها نمایندگان پیشنهادی شورای نگهبان هستند، در دورۀ یازدهم هم اکثریت مردم شرکت نداشتند، گروههای اصلاحاتی چون نامزدهایشان به علل مختلف رد صلاحیت شده بودند، نماینده ای نداشتند که به آن رأی بدهند، اینان که به مجلس راه یافتهاند، نمایندۀ قشر خاصی از جامعه هستند و بیشتر در جهت کسانی هستند که آنها را تأیید کردهاند.

ولی امید است که در این دوره که همه یکدست هستند و بهانه ای نیست بتوانند با فساد گسترده کشور مبارزه کنند، جلوی رشوهها، باندبازیها و دخالت بیجای همۀ نهادها را در کارهایدولتها و تشکیلات اداری و اجرائی را به حداقل برسانند و اجازه داده شود که وزیران و مدیران برای اصلاح کشور خود اقدام نمایند، مدیری که با گذراندن هفت خوان رستم روی کار میآید غیر از وزیرش نباید تابع شخص یا اداره و یا نهاد دیگری باشد، دولتهای در سایه بگذارند مدیران به وظایف خود عمل کنند، باشد که گامی برای خدمت به مردم برداشته شود.

حال که همه ارکان حکومت یکدست و با تفکر اصولگرایی در حال شکل گیری و تسلط است، بفرمایید این گوی و این میدان،امیدوارم اولویتشان مخالفت با دولت نباشد، چوب لای چرخ دولت قرار ندهند، تا در آینده نیز دولتی هماهنگ با شورای نگهبان روی کار بیاید و مهم نیست که کارآئی داشته باشد یا خیر، بلکه بتواند مشکلات مردم را حل کند، اقدامات دولت آقای دکتر احمدی نژاد را ناظر بودیم و آنها که ایشان را روی کار آورده بودند و حمایت داشتند، هر نقصانی که پیش آمد، آنها نزد خدا باید پاسخگو باشند! و با این روش که فیلترهای سنگین که برای صلاحیت افراد قرار داده اند فکر میکنم دولتی هم هماهنگ با مجلس پدید آید و آنها که دستاندرکار انتخابات بودهاند، در دولت بعد کمتر مانع و بحران ایجاد میکنند، تا او بتواند کارش را انجام دهد، امید است که میدان را برایش باز نگهدارند که با این آشفتگی اقتصادی، مشکل تحریمها، بی اعتباری بینالمللی و رکود و مشکلات پس از بیماری کرونا، بتوانند کاری انجام دهند و جوری باشد که نگوئیم: «هر چه آید سال نو گویم دریغ از پارسال»، مردم از این مجلس یک دست امید تلاش و فعالیت بیشتر در راهحل مشکلات زندگی و معیشتها و گرانیها و تورم و کنترل قیمتها و جلوگیری از فقر مضمن و هماهنگ عمل کردن و ریشه کن کردن فساد و باندبازی و گروه گرائی را دارند، آیا امکان برآورده شدن حداقل آرزوهای طبیعی و حقوق مردم هست و یا گام اول مخالفت و تضعیف دولت فعلی است؟

      _ چهل سال است که تجربه آموختهایم، شعار دادهایم، در انتخابات شرکت کردهایم، با دشمنان جنگیدهایم، هنوز به نتیجهای که میخواهیم و حضرت امام میخواستند و چشم انداز و آمال و آرزوی انقلابیون بوده نرسیدهایم! آزموده را آزمودن خطا باشد، کاش همان شورای نگهبان و ایادی همراه و همکارش، همانها که هماره در رأس امور هستند، خودشان قانونگذاری میکردند و شعار موافق و مخالف سر میدادند و دستورات لازم را تصویب میکردند و مردم را با زحمت پای صندوقها نمیکشاندند و بگویند: به افرادی که ما تأیید کردهایم، آزادانه رأی بدهید و دموکراسی همین است که ما مهندسی میکنیم! شعار «رأس امور» مجلس را که فرمایش حضرت امام بود دادیم،ولی هیچگاه در رأس امور نبودند.

حتی آن زمانی که مرحوم هاشمی رفسنجانی که پایه و انقلابیترین فرد و ریاست مجلس را بر عهده داشت، و مدتی همه کاره کشور بود، با همانهائی که بعدها با او از در مخالفت درآمدند، خواست مجلس در رأس امور باشد و بر زمین و زمان فرمان براند، ولی دیدیم که با او چگونه برخورد شد و دیدیم که نشد…!

شد غلامی که آب جو آرد​​​آب جو آمد و غلام ببرد

فعلا در این مجلس عقدهها هست و باید بر سر دولت خالی شود و روحانی رئیس دولت را زیر سؤال ببرند.

     _ همانطور که مجلس زمان جناب خاتمی با او مخالفت داشت و دشمنانش هر ۹ روز یک بحران میآفریدند، آقای روحانی هم این تجربه را در پیش خواهد داشت؟

در دورۀ اول تشکیل مجلس پس از انقلاب، افراد خاصی چون دکتر بنی صدر جزو باندشان و همراهشان و مطیعشان نبود، آنقدر کارشکنی کردند، تا او را برداشتند، پیوسته بین دولت و مجلس درگیری و جدائی بود و مخالفان هیچکدام خیری از دنیا ندیدند و اکثر رفتند، آنها که با دولت موقت مرحوم مهندس بازرگان مخالفت میکردند، بعدها خود چه کردند و چه تاجی بر سر این ملت مظلوم گذاشتند؟ سالی که نکوست از بهارش پیداست، انتقاد رئیس مجلس، از دولت پیشبینی میشد و تا آخر میتوان ادامۀ همین راه و روش را در نظر داشت، در ابتدای کار، به جای آنکه گفته شود همکاری، همراهی و همفکری میکنیم و یار و مددکار دولت تا پایان خواهیم بود، دست خود را رو کردند، دکتر روحانی باید خود را برای سالی پرتنش که در پیش دارد آماده کند، باید بداند این مجلسی نیست که پشتوانه و یار و مددکار او باشد، روحانی قدر اصلاحاتی ها و پشتوانه مردمی را ندانست، امروز گرفتار دست و پنجه و حلقههای پیچ در پیچ تأیید شده های شورای نگهبان خواهد شد،.

    _ قطعا منتخبین مجلس یازدهم نمیتوانند معجزه کنند، آیا میتوانند وضعیت نابسامان خودرو را ساماندهی کنند، آیا میتوانند قیمت خودروی پراید را به ده میلیون چند سال قبل و یا چهل میلیون دوسال پیش بازگردانند؟ آیا میتوانند قیمت ارزاق مردم را مهار و پائین بیاورند؟ آیا میتوانند خط فقر را از هشتاد درصد به بیست درصد کاهش دهند؟ آیا میتوانند وضعیت ارز و طلا را مدیریت کنند؟ آیا…..

اگر هر خدمتی به این مردم سختی کشیده کردند، ما مخلص و دعاگوی آنها هستیم و اگر مثل دورههای قبل «نشستند و گفتند و برخواستند» باشد، که بگذارید برای خودشان حقوق بیشتر تصویب کنند و وام کم بهره یا بدون بهره بگیرند و حق دفتر، منشی و رفت و آمد و… داشته باشند تا چهار سال آنها هم سرآید و روز از نو و روزی از نو و عمر امثال من تمام میشود و کسی طلبکار آنها نیست و کسی برای کشتههای آبان ۹۸ اعتراضی ندارد و کسی از گران شدن بنزین و دیگر مایحتاج عمومی و نگرفتن حقوقهای عقب افتاده، حرفی نمیزند! و با بی تدبیری اختلافات قومیتی در کشور ایجاد کنند و نمایندگان خوزستان فریاد نمیزنند که آب را به اصفهان و یزد و کرمان ندهید، تا مردم خوزستان در اثر سیلاب و آب بسیار، طی چند سال جان و مالشان تباه شود و این ترفندهای آوردن رأی همچنان ادامه خواهد داشت.

       _  در واقع متولیان باید دقت کنند که در انتخابات مجلس یازدهم رکورد کمترین مشارکت مردم در ۴۱سال گذشته (حدود ۴۳ درصد) رقم زده شده و سیاستمداران و جامعه شناسان و دلسوزان کشور باید با رفع نقاط ضعف و بازنگری در عملکرد شورای نگهبان، بستر مشارکت بانشاط و مشارکت حدکثری مردم را فراهم کنند.

در این دوره حدود ۹۰ نفر از نمایندگان وقت مجلس و افراد شاخص توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شدند، از جمله: علی مطهری، الیاس حضرتی، محمود صادقی، محمدرضا تابش، محمدرضا امیرحسن خانی، فاطمه سعیدی و…

آنان که در این انتخابات شرکت نداشتند، هنوز انگیزهای برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ندارند، بستگی به آن دارد که شورای نگهبان در دوره بعدی چگونه عمل و چه کسانی را برای ریاست جمهوری تأیید کند، هنوز جوّ جامعه تاریک است و یأس مردم برطرف نشده و شرایطی هم ایجاد نشده که اکثریت جامعه را به صحنه بکشاند و هفتاد تا هشتاد درصد مردم را پای صندوقهای رأی بیاورد.

بدون برنامه از اول انقلاب تا امروز نشستهایم و ناظر هستیم و نگاه میکنیم که در آینده چه خواهد شد؟ و فرزندانمان چه سرنوشتی خواهند داشت؟

از مردم که کاری ساخته نیست، دستشان به هیچ عرب و عجمی بند نیست، غرق در مشکلات معیشتی هستند، دولت هم اگر از ویروس کرونا جان سالم به در ببرد، تحریمها و دعوت به مذاکرات را در پیش دارد.

ظرفیت و تاب و تحمل کشور به پایین ترین حد رسیده، احتمال دارد با برخی مقامات آمریکائی مثل دورۀ مک فارلین پنهانی مذاکراتی انجام گیرد و این برگ برنده برای مجلس جدید و دولت آینده باشد.

قطعا در دولت آینده، منتقدان و اصلاح طلبان و مخالفانی نخواهند بود یا حداقل بدون تأثیر خواهند بود، بحرانها کمتر خواهد شد، اگر در جهت منافع مردم باشد که خدا کمکشان کند و اگر تلاش برای نهادها و یا افراد خاصی باشد که بدتر از بد خواهد شد.

امید که در جبین مجلس یازدهم نور رستگاری پدید آید و جامعۀ انقلابی ایران بیشتر به آینده امیدورا باشد.

انشاءالله

اصفهان خرداد ۱۳۹۹

درباره حسین یزدی

دیدگاه های این مطلب
شما هم نظرتان را درج کنید.